İçeride de o adam onları takip ediyordu. Deniz adama sinir oldu. Melih ne zaman bir şey söylese adam hemen not ediyordu. Bir ara kaygan bir yoldan geçerlerken adam “Gümm!” diye düştü. Deniz içinden derin bir “Oh!” dedi. Melih’in de gürültüden ödü koptu.

Deniz yere eğildi, bağcığını bağladı. Ardından Melih’i kolundan tuttuğu gibi dışarı çıkardı.

Dışarı çıkınca Melih, Deniz’e sinirlenmişti.

–  O kadar sıra bekleyip içeri girdik. Neden şimdi dışarı çıktık?

– Çünkü o adamı sen de gördün. Defterine sürekli bir şey yazıyordu. Ama biz susunca o da bir şey yazmıyordu. Bu yüzden şüphelendim. Şansıma adam yere düştü. Ben de bağcığımı açıp yeniden bağladım ve ayağa kalkarken defterini aldım.

– Pekiyi ya defterde ne yazıyor o zaman?

– Ona da kulübede bakarız.

Melih, Ahmet’i aradı. Sonra da Sedef çığlık atarak yerinden fırladı. Melih; “Ne oldu?” dedi.

– Bank aniden titredi, dedi küçük kız.


DEVAM EDECEK


 

Yeni yazılardan haberdar olmak için abone olun!
error: Yazılarımı sitemden takip edebilirsiniz, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserlerini Koruma Kanunu gereği yazılarım kopyalanamaz.