Çalışmak zorundaydı…

Annesi kardeşine bakarken o çalışmak zorundaydı. Babasını bir ay önce trafik kazasında kaybetmişti.

O zamandan beri yaşantısı değişmişti…

Ata, on iki yaşında ortaokula giden bir oğlandı. Okula devam edip aynı zamanda çalışması gerekiyordu. Bunu yapması gerçekten zordu. Sabahları okula gidiyor, akşamları sokakta bir şeyler satıyordu.

O gün okula yeni biri çocuk gelmişti. Ata’nın hiç arkadaşı yoktu, belki bu çocuk onun arkadaşı olabilirdi.

Teneffüste çocukla tanıştı. Çocuğun adı Mete’ydi. Mete, zengin ve varlıklı bir ailenin çocuğuydu ama buna rağmen Ata’yla yakın arkadaş olmuştu.

Bir hafta boyunca Mete, Ata’yla beraber çalışmaya gidiyor ona yardım ediyordu. Ata artık çalışmaktan daha çok zevk alıyordu.

Zaman akıp geçmişti, Ata artık yedinci sınıf olmuştu ama okula devam edemeyecekti. Bu haberi Mete’ye söylediğinde Mete çok üzülmüştü.

Bir ay boyunca her gün çalıştı, bir gün yanına bir adam geldi ve bir mektup bırakıp gitti. Ata mektubu açtı ve okumaya başladı.

“Sevgili Ata, uzun zamandır görüşemiyoruz. Seni çok özledim, okula geri dönmeni istiyorum ama dönemeyeceğini biliyorum. Bu konuyu babamla konuştum ve sana bir miktar para yolladım, lütfen kabul et.

Sevgiler, Mete.”

Ata çok duygulanmıştı, hemen eve gidip zarfı annesine verdi.

İki hafta sonra okula başlamıştı ve Ata artık okuldan sonra sokaklarda değil Mete’nin babasının iş yerinde çalışıyordu. Yavaş yavaş ailesinin durumu düzeliyordu. Mete’ye ne kadar teşekkür etse azdı, dostlukları hiç bitmeyecekti.


Fotoğraf sanatçısı: Tolga Gümüşay

error: Yazılarımı sitemden takip edebilirsiniz, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserlerini Koruma Kanunu gereği yazılarım kopyalanamaz.