Üzgün Ceket

Bir mağazanın vitrininde duruyordum. Üzerimdeki resimde gökkuşaklarından arabalara kadar her şey vardı. Ama ilk günümde kimse beni almak istemedi. Ben biraz üzüldüm.

İkinci gün güzel bir kadın beni eline aldı ve incelemeye başladı. Yüzünde bir gülümseme vardı. Galiba beni beğenmişti. Biraz daha alışveriş yaptıktan sonra beni kasaya götürdü.

Güzel kadın, “Hediye paketi yapabilir misiniz?” diye sordu. Kasiyer, “Evet, yapabiliriz.” dedi.

Hemen ardından etiketimi çıkarıp beni süslü bir pakete koydu. Her yer karanlıktı, bu yüzden hiçbir şey göremiyordum.

Birkaç saat sonra çocuk çığlıkları duydum.  “Aç, aç” diye bağırıyorlardı. O anda bir çocuğun doğum gününde olduğumu anladım.

En sonunda paketten çıkarıldım. Doğum günü meğerse ormanda kutlanıyormuş. 6 yaşındaki bir kız çocuğu beni eline aldı. Annesine götürdü. “Aslı yengem bunu bana almış. Ama işi olduğu için gitti.” dedi. Ardından köpek kulübesinin yanında duran hediyelerin arasına beni koydu. Arkadaşlarıyla top oynamaya gitti.

Aniden köpek benim kolumdan tutup kulübesine aldı.Çok korktum. Çünkü çamurlanmıştım.

Bir saat sonra doğum günü partisi bitti ve beni o çamurun içinde unuttular. Artık her zaman üzgündüm…

Kim bilir, ormandaki  köpek kulübesinin içindeki çamurlu o ceket belki de hala oradadır.

error: Yazılarımı sitemden takip edebilirsiniz, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserlerini Koruma Kanunu gereği yazılarım kopyalanamaz.